یارب نظرتو برنگردد        برگشتن روزگار، سهل است

پیشرفت و موانع پیشرفت ایران : وبسایت شخصی محمدعلی اثنی عشری

  • محمدعلی اثنی عشری : تعامل گسترده با کشورها و مردم جهان به نوعی همان جهانی شدن است . بسیارخوب ...اما حتماً مسئولین محترم و مردم میدانند که تحقق این رهنمود و راهبرد ؛ ملزوماتی دارد که مشغول تنظیم نظرات خود در این خصوص هستم
  • کولبری و دستفروشی معضل نیست ! نیاز جامعه است. مدیریت کارآمد و ساماندهی میخواهد.
  • محمدعلی اثنی عشری : تعامل گسترده با کشورها و مردم جهان به نوعی همان جهانی شدن است . بسیارخوب ...اما حتماً مسئولین محترم و مردم میدانند که تحقق این رهنمود و راهبرد ؛ ملزوماتی دارد که مشغول تنظیم نظرات خود در این خصوص هستم

    تعامل گسترده با کشورها و مردم جهان به نوعی همان جهانی شدن است . بسیارخوب ...اما حتماً مسئولین محترم و مردم میدانند که تحقق این رهنمود و راهبرد ؛ ملزوماتی دارد که مشغول تنظیم نظرات خود در این خصوص هستم

اقتصاد بیمار ایران و دولت نوشته شده توسط محمدعلی اثنی عشری ON 24 آبان 1394.

نوشته شده توسط محمدعلی اثنی عشری on . نوشته شده در مطالب ویژه

اقتصاد بیمار ایران و دولت  نوشته شده توسط محمدعلی اثنی عشری ON 24 آبان 1394.

مطلبی که ON 24 آبان 1394.نوشته و در اینجا منتشر شد اما مثل بسیاری مطالب دیگر توجه نشد که نشد!!...وقتی تقریباً همه نیروهای اصیل - خدمتگذار - کارآمد را ازصحنه حکومت و دولت محروم میکنند نتیجه ؛ این میشود که این روزها در شهرها می بینیم و اعتراض و احقاق حقشان کاملا ضروری است.,وقتی عاقبت نیروهای اصیل انقلابی - کاردان ؛ « غازچرانی!! میشود باید توقع اعتراضات مدنی و نه اغتشاش را هم داشت.

به نام خداوند علم و قلم

جناب دکتر حسن روحانی، رئیس محترم جمهوری اسلامی ایران

با سلام

 

برادر عزیز و سرور گرامی، باید به عرض برسانم با علم بر اینکه حقیر اطلاع تقریباً دقیق  از اوضاع کشور بخصوص اقتصادی و تلاطم های موجود در بخش های گسترده و کارشکنی های وسیع و نابسامانی بوجود آمده بدلیل عدم مدیریت صحیح و کارآمد در کلیه امور کشور در دولت قبلی دارم ، میدانم که حل بحران های موجود و در پی و دنباله آن پیشرفت کشور، با دو کیلومتر دویدن و تلاش مستمر و البته با مدیریت کارآمد !! ولی نتیجه حاصله، متأسفانه دو سانتی متر جلو رفتن است، طرح موضوع در ذیل را منتشر میکنم. باشد که انشاءالله مقبول درگاه حق قرار گیرد. البته به امید توجه حضرتعالی و افراد مؤثر به نکاتی که ذکر خواهد شد.

موضوع: مدیریت بر: منابع – نیازها و خواسته ها (سه  اصل مهم اقتصاد)

        : نقدی بر بسته جدید اقتصادی دولت که توسط ریاست محترم جمهوری جناب دکترحسن روحانی برای مردم تشریح کردند.

مورخ 21/7/1394 سخنان شما را از شبکه اول سیمای جمهوری اسلامی به دقت گوش کرده و دیدم. «متاسفانه این طرح و بحث ها چاره اساسی کار اقتصاد ایران و ایرانی نیست و فقط ممکن است بعضی راه حل ها مُسکنی بردرد های مزمن اقتصادِ بسیار بیمار ایران باشد و بس!!».

ناگفته نماند که شنبه مورخ 25 - مهرماه - 1394 نیز توضیحات آقایان طیب نیا - سیف و نوبخت را از شبکه سوم سیما باعلاقه دیدم و شنیدم .

در اولین مصاحبه تلویزیونی و گزارش صد روزه اول دولت، به فاصله یک روز بعد با دفتر وزیر محترم اقتصاد و دفتر معاون اول و همچنین دفتر جنابعالی تماس گرفتم و ضمن معرفی خود که در دولت اصلاحات، مشاور دو وزیر و وزارتخانه که یکی کاملاً رنگ و بوی اقتصادی – اشتغال و کارآفرینی – داشت، گفتم بر مسئله ای تأکید کردم یعنی : «حل مشکل رکود تورمی» نسخه ای که پیچیده اید، غلط است و به سرانجام نمی رسد که متأسفانه همان هم شد. در آن تماس خواستم تا بدواً ملاقات کوتاهی با یکی از مسئولین پیش گفته داشته باشم و چنانچه با کلیات نظر حقیر موافقت شد، آن وقت طرح و برنامه مکتوبی را ارائه دهم؛ که دفتر هیچیک روی خوش به صحبتهای حقیر نشان ندادند!!

 یادم هست اوائل کار جناب آقای سیدمحمد خاتمی، قیمت نفت تا میزان 8 دلار در هر بشکه پائین آمد. آن موقع رئیس دفتر، رئیس جمهوری جناب آقای ابطحی بودند. دقیقاً یادم هست که کی و از کجا با دفتر ریاست جمهوری تماس گرفتم و یک نامه نیم صفحه ای را از یک روزنامه خارجی که تیتر آن این بود !!

«ایران در شرف ورشکستگی کامل» برداشتم و مطلب کوتاهی ذیل آن نوشتم و به وسیله فکس ارسال کردم. و متعاقب آن دو ماه طول کشید تا با مشورت افراد خبره و کارشناس در ایران و خارج از کشور، حدود هشت صفحه نامه و راه کارهایی که بعداً هم به هنگام آغاز به کار مجلس ششم، حضوراً و بعد از نزدیک به یک ساعت توضیحات حضوری به جناب آقای محسن آرمین نماینده اول مردم تهران، تحویل دادم.

از جناب رئیس جمهوری خواسته بودم تا به دلایلی شخصاً نامه را بخوانند و دستور اقدام صادر نمایند و یا فقط به یک فرد تأثیرگذار در تیم اقتصادی دولت ارجاع دهند تا جزئیات کار را به ایشان توضیح دهم.

یک ماه نشده بود که از دفتر جناب آقای طهماسب مظاهری رئیس دفتر مشاوران و عضو هیئت دولت با اینجانب تماس گرفتند. با ملاقاتی که با ایشان برقرار شد پوشه ای به من نشان داده شد و گفتند که تا حالا چندین مصوبه هیئت وزیران در خصوص همان طرح و نظرات بنده حقیر در دولت داشته ایم که  در فرصت مناسب تر در اینخصوص توضیح خواهم داد.

در تماسی که بعد از اعلام سیاست های حمایتی و بسته اول اقتصادی دولت جنابعالی به آقایان پیش گرفتم، توضیح دادم که در شیلی و ترکیه از یک سو و کشورهای پیشرفته مثل ژاپن وقتی با همین مشکل (رکود تورمی) مواجه شدند، دو طرح جداگانه برای حل معضل رکود تورمی اجرا کردند.

طرح ترکیه و شیلی آن روز، سیاست های انبساطی یا به عبارتی پذیرفتنن تورم و در  ازاء آن انتخاب رونق اقتصادی برای کشور و مردمشان بود. اما در کشورهای پیشرفته مثل ژاپن که با این مسئله روبرو شدند، تقریباً سیاست های انقباضی و رکود را به نحوی انتخاب کردند تا تورم را کنترل نمایند.

هر دو گروه هم تا حدودی موفق شدند تا از دوران تلخ رکورد تورمی بیرون بیایند؛ یعنی دو روش کاملا متفاوت برای حل یک مشکل (رکود تورمی)

دولت شما که اکثراً از افراد کاردان و توانمندی هستند، متأسفانه در انتخاب شیوه برخورد با رکود تورمی راه صحیح را در پیش نگرفته به همین دلیل تا به الان قادر به خروج از رکود تورمی نشده اید و طرح ها و بسته های شما در این رابطه تاکنون به بن بست رسیده است.

در هر دو مصاحبه زنده رادیو و تلوزیونی حضرتعالی با مردم، بحث های کاملا علمی و پذیفته شده نزد علما و فرهیختگان جهان را نشنیدیم و ندیدیم به عبارتی مدیریت کارآمد بر : «منابع – احتیاجات مردم و کشور – خواسته ها»

هرچند دراین مطلب سعی ندارم راهکارهای خود را به هزار و یک دلیل منتشر کنم .چراکه حل جامع  مشکلات اقتصاد ایران , مستلزم اقدامات و کارهاییست که قوا - نهادها و افراد تاثیر گذار دیگر و نهادهای تحت امر باید انجام دهد !! نمیدانم چرا هنوز دولت متوجه نشده است که تا آنها بادولت , هم نظر نشوند و کمک جدی نکنند مشکلات اقتصادی حل نمیشود!!..اما ایده که عبارت است از << مدیریت کارآمد بر:1- منابع 2- نیازها و احتیاجات واقعی کشور و مردم و 3- خواسته ها >> را به اختصار و بامثالها و نمونه هایی مطرح میکنم.

در اینجا سعی میشود درهرکدام از مسائل و موارد مهم پیش گفته توضیح مختصری داده شود.

الف) مدیریت کارآمد بر منابع:

- منابع ، محدود است و اگر هم خوب و کارآمد مدیریت نشود، نه می توان از منابع موجود استفاده بهینه کرد و نه میشود مانع هدر رفت منابع شد. وامصیبتا

در آماری که چنانچه درست باشد، خواندم که حدود 70% بیکاران کشور، فارغ التحصیلان دانشگاهی هستند و در آمار دیگری جناب دکتر فرجی دانا که وقتی وزیر علوم بودند اعلام کردند، در هر سال حدود 150 هزار نفر از فارغ التحصیلان دانشگاهی ما که برای هر کدام حدوداً یک میلیارد تومان هزینه شده است، برای کار یا ادامه تحصیل و بورس به کشورهای عمدتاً پیشرفته مهاجرت می کنند. به عبارتی 150 میلیارد تومان از منابع ملی در هر سال از کشور خارج می شود!!.

به نظر حقیر، هر فردی که تحصیلات دانشگاهی دارد و به خارج از کشور رفته - اقامت می گیرد و زندگی می کند، لااقل به اندازه یک چاه نفت برای کشور و ملت ایران ارزشمند است (البته قصد خاصی از قیاس این موضوع ندارم). تحلیل ساده استفاده بهینه از این منابع روشن است. اشتغال جوانان و فارغ التحصیلان.  اشتغال هم دلار برای واردات تکنولوژی های پیشرفته و ماشین آلات می خواهد بعلاوه ریال برای هزینه های داخل کشور.

برای واردات تکنولوژی ، پول ارزان برای جذب سرمایه گذاری در دنیا کم نیست (مثلاً بهره سالانه حدود 5%)، و همچنین جهت تأمین ریال یکی از گزینه های مؤثر  فروش اوراق مشارکت می باشد. دقیقاً همان راهکاری که دولت جناب خاتمی پیشنهاد دادم و در دولت ایشان انجام شد و به حمد الله نتیجه بخش هم بود که بسیار در رونق اقتصادی کشور و اشتغال جوانان در مقطع زمانی مفیده فایده گشت.

تأکید میشود فقط مدیران کارآمد و لایق می توانند این کار را هدایت کنند و نه هر شخصی.

به نظر شما مضحک نیست از طرفی مدعی هستیم که رتبه بالای علمی در جهان داریم که درست هم هست و یا هواپیمای جاسوسی بدون سرنشین با تکنولوژی پیچیده آمریکایی را بازسازی می کنیم و از همه چیز آن سر در می آوریم و حتی به فکر کپی کردن و ساخت نمونه های آن می افتیم که اینهم درست و یا موشک دوربرد عماد با برد حدود 1700 کیلومتر را می سازیم و عمدتاً در صنایع نظامی و پرتاب ماهواره و ... کارهایی می کنیم که واقعاً قابل تقدیر است، آن وقت چیزهای به مراتب سهل تر و ساده تر به لحاظ تکنولوژی به وفور وارد می کنیم. به عنوان مثال همین گوشی های اندروید که درحال حاضر چند میلیون آن به کشور سرازیر شده است و یا انبوده فلش مموری – رم – کامپیوتر و امثالهم، خنده دار نیست!!

تقریباً همه دوستان مهندسی برق می دانند و کسانی که درس عایق ها و فشار قوی را با دکتر قلی محمدی گذرانده اند، شنیده اند که او به عنوان یک منبع مطمئن و مطلع می گفت و معقتد بود که حدود 30% از منابع عظیم تولید برق کشور هدر می رود (پِرتی است!!). زمانی از معاون آب وزارت نیرو شنیدم که او هم اعتقاد داشت همین تلفات و هدر رفت را در منابع آبی کشور داریم. هر دو مطلب را بیش از 25 سال پیش شنیدم که یقین دارم نه تنها الان فرقی نکرده بلکه به مراتب اوضاع در این دو مورد خاص بدتر هم شده است که خود نشان دهنده ضعف در مدیریت منابع می باشد.

صدها مورد را می توان مثال زد که بر منابع کشور، چه منابع  انسانی و چه منابع خدادادی و ملی مدیریت صحیح و کارآمدی در کار نبوده است.

ب) مدیریت کارآمد بر مصرف یا نیازها:

مطلب من در این خصوص همان فرمایشات بزرگان دینی و آزادگان جهان در طول تاریخ است که «به اندازه نیاز و احتیاج مصرف کنیم و نه دنبال تأمین و تهیه خواسته ها باشیم».


 بهتر است خیلی مختصر توضیح داده شود که :

- احتیاجات یا نیازها، که محدود است

 مقایسه مصرف در ایران و جهان+جداول


این یک ادعای ساده و بدون استناد نیست. ایرانیان بیش از هر ملت دیگری و به ویژه بیش از استاندارد جهانی در هدر دادن منابع غذایی، انرژی و حتی وقت خود پیشتازند، در حالی که میزان درست استفاده از منابع، یکی از پیش‌شرط‌های توسعه هر کشور است.


 گویند که مردم ایران از اسراف‌کارترین مردمان جهان هستند. مردم ایران منابع ملی خود را به مقدار قابل ملاحظه‌ای تلف می‌‌كنند. اسراف در این منابع به اندازه‌ای است كه بنا به آمار منتشره مصرف سرانه آب، انرژی، دارو، نان و دیگر مواد غذایی و صرف وقت برای انجام یك كار معین در ایران، چند برابر استانداردهای جهانی است. این یک ادعای ساده و بدون استناد نیست. ایرانیان بیش از هر ملت دیگری و به ویژه بیش از استاندارد جهانی در هدر دادن منابع غذایی، انرژی و حتی وقت خود پیشتازند، در حالی که میزان درست استفاده از منابع، یکی از پیش‌شرط‌های توسعه هر کشور است.

جداول مربوط به میزان هدر دادن منابع در ایران، به خوبی یکی از علل عدم توسعه واقعی و کیفی کشور را نشان می‌دهد؛ عاملی که اتفاقا در این نوبت بر عهده دولت‌مردان یا سیاست‌های نادرست آنان نیست، بلکه زاییده نگرش مردم در زندگی فردی و اجتماعی خود است. رویکرد مردم به استفاده از منابع که به تدریج در خلال سالیان شکل گرفته است، به آسانی هم از بین نخواهد رفت؛ اما بررسی و یادآوری آن، همواره تلنگری است بر این‌که حرکتی برای اصلاح آن از سوی مردم انجام بگیرد.

 جداولی که در پی می‌آید، برگرفته از بنیاد کارآفرینی فروتن است که مروری اجمالی دارد به فرهنگ و رویه مصرفی مردم ایران‌زمین.

 

نخست؛ مصرف مواد غذایی:

 فرهنگ استفاده از مواد غذایی، شاید در هیچ‌کجای دنیا به اندازه ایران ناسالم و غیر‌اقتصادی نباشد.

 1. نان:

 سرانه مصرف سالیانه نان در ایران 160 و در جهان 25 كیلوگرم است! به این معنا كه مصرف ایرانیان شش برابر جهان است.

 مردم ما پرمصرف‌ترین مردم جهان در مصرف گندم و نان هستند و با سرانه 160 كیلوگرم بالاترین مصرف سرانه نان رادر جهان دارا هستیم. لازم به توضیح است که میزان تولید نان در ایران 25 میلیارد عدد است.

 2. تخم‌مرغ:

 سرانه مصرف تخم‌مرغ در ایران، هشت تا نه كیلوگرم است؛‌ در حالی كه در جهان ـ و به خصوص كشورهای پیشرفته ـ سالانه هر فرد تا 24 كیلو تخم‌مرغ مصرف می‌كند! یعنی در ایران، یك‌سوم جهان مصرف تخم‌مرغ داریم.

3. شیر:

 سرانه مصرف شیر در ایران،‌ نود و در اروپا، سی‌صد كیلوگرم است!‌ در واقع ما یك‌سوم اروپایی‌ها شیر می‌نوشیم.

 همچنین براساس آخرین آمار در مورد سبد غذایی ایرانیان، مصرف لبنیات به ازای هر نفر روزانه 139 گرم است كه فقط 28 گرم از این میزان را شیر تشكیل می‌دهد. در حالی كه مصرف مطلوب لبنیات هر فرد باید روزانه 225 تا 240 گرم باشد.

 4. شكر:

سرانه مصرف شكر در ایران سی و استاندارد جهانی آن پنج كیلوگرم است. با این حساب سرانه مصرف شكر هر ایرانی شش برابر میانگین هر فرد در دنیاست!

 5. سویا:

 سرانه مصرف سویا در ایران پنج و در جهان ده كیلوگرم است! یعنی ما یك‌بیستم جهان سویا می‌خوریم. این در حالی است كه مصرف سرانه سویا در اروپا و آمریكا نه تا یازده كیلوگرم برآورد شده است. حجم مصرف این فرآورده در ایران تنها به نیم كیلوگرم به ازای هر نفر می‌رسد.

 6. نوشابه:

 سرانه مصرف نوشابه در ایران 42 و در جهان تنها ده لیتر است! یعنی ما چهار برابر استانداردها نوشابه می‌نوشیم! ایرانیان سالانه بیش از دو‌میلیارد‌و‌نه‌صد‌میلیون تومان نوشابه استفاده می‌كنند. بنابراین از نظر سرانه مصرف نوشابه گازدار در ایران، رتبه اول جهان را داریم.

 7. نمك:

 سرانه مصرف نمك در یك سال توسط ایرانی‌ها، شش كیلوگرم است؛‌ در حالی كه در جهان سه كیلو نمك می‌خورند! ما دو برابر استانداردهای جهانی غذایمان را شور می‌كنیم!

 میزان استاندارد مصرف نمك بین چهار تا پنج گرم در روز است. در حالی كه ایرانیان به طور متوسط روزانه هشت تا ده گرم نمك مصرف می‌كنند.

 8. میوه و سبزی‌جات:

 سرانه مصرف سالیانه میوه و سبزی در ایران سی و در جهان 120 كیلوگرم است. ما یك‌چهارم جهانیان میوه و سبزی می‌خوریم!

 ایران در تولید پانزده محصول اصلی باغی دنیا مقام اول تا دهم را دارد و بیش از چهار‌درصد از میوه و مركبات جهان را تولید می‌كند. اما مصرف سبزی و میوه در كشورمان كمتر از میزان استاندارد جهانی است! (روزانه هر فرد باید حداقل چهارصد گرم میوه و سبزی مصرف كند؛ اما سرانه مصرف در ایران یك‌صد گرم است.)

 9. ماهی:

 سرانه مصرف سالیانه ماهی در ایران هفت و در جهان هیجده كیلوگرم است؛ یعنی حدود یك‌سوم جهان!

 طول عمر: طول عمر ایرانیان بیست درصد كمتر از میانگین جهانی است.

مرگ و میر: حدود چهل درصد از مرگ‌های روزانه به دلیل سوء‌تغذیه است. در كشور ما از مجموع هشت‌صد مرگ روزانه، سی‌صد مورد مستقیماً به تغذیه نامناسب مربوط است.

وضعیت مصرف دارو: میانگین سرانه اقلام دارو در هر نسخه در ایران شش و در جهان دو قلم است؛ یعنی سه برابر جهان!

 آمار رسمی وزارت بهداشت می‌گوید در هشت سال گذشته، متوسط تعداد داروهای تجویز شده در هر نسخه، بیش از چهار قلم بوده است كه در حال حاضر متوسط كشوری آن به 6/3 قلم رسیده است. این در حالی است كه میانگین جهانی در این زمینه كمتر از دو قلم در هر نسخه است. یعنی در ایران بیش از سه برابر متوسط جهانی است.

 فضای سبز: میانگین سرانه فضای سبز در ایران پنج و در در جهان پانزده مترمربع است؛ یعنی یك‌سوم جهان!

 

و اما میزان مصرف انرژی:

 1. برق:

 سرانه مصرف سالیانه برق در ایران 2500 و در جهان 800 کیلووات؛ یعنی 3 برابر جهان.

 2. آب:

سرانه مصرف روزانه آب در ایران 300 و در جهان 150 لیتر؛ یعنی 2 برابر میانگین جهان!

 3. بنزین:

 سرانه مصرف روزانه بنزین در ایران 90 و در جهان 15 لیتر؛ یعنی 6 برابر میانگین جهانی.

 4. گاز:

 سرانه مصرف سالانه گاز در ایران 1700 و در جهان 600 مترمكعب است؛ یعنی 3 برابر میانگین جهانی. به طور متوسط ایران حدود چهار برابر میانگین جهانی انواع انرژی‌ها را مصرف می‌كند.

 

ساعات كار: سرانه ساعات كار سالانه در ایران 2400 و در جهان 1900 ساعت؛ یعنی یك‌و‌نیم برابر میانگین جهانی

ساعات كار مفید:سرانه سالانه ساعات كار مفید در ایران 300 و در جهان 1400 ساعت؛ یعنی یك‌چهارم سرانه جهانی.

فضای ورزشی:سرانه فضای ورزشی برای هر ایرانی 61 سانتی‌متر مربع است؛‌ در حالی كه استاندارد جهانی آن،‌ دو متر مربع برای هر فرد است؛‌ یعنی یك‌سوم میانگین جهانی!

 مطالعه: سرانه زمان مطالعه روزانه در ایران 18 و در جهان 70 دقیقه؛ یعنی یك‌چهارم میانگین جهانی!

زمان مكالمه با تلفن و تلفن همراه:سرانه زمان مكالمه روزانه در ایران چهل و در جهان ده دقیقه است؛ یعنی ما چهاربرابر میانگین جهانی از طریق تلفن‌های ثابت و همراه با دیگران حرف می‌زنیم!      ادامه دارد ....


ج) مدیریت کارآمد بر خواسته هاکه معمولاً نامحدود است:

تجمل گرايي،آسيبي بر پيكره اقتصاد ايران

رفتارهاي مصرفي مردم در اقتصاد تاثير به سزايي دارد. اين مردم هستند كه با انتخاب خود سود شركت هارا تعيين مي كنند. اين مردم هستند كه انتخاب مي كنند كه پول خود را به چه كسي اختصاص دهند. آيا اين پول در جيب يك كارگر ايراني برود و يا در جيب يك كارگر چيني و يا ايتاليايي و... اگرچه در حوزه هاي اقتصادي غالبا توليد گران مورد توجه قرار مي گيرند اما نبايد از اين نكته نيز گذشت كه در چرخه اقتصادي مصرف كنندگان نيز تاثير چشمگيري بر وضعيت اقتصادي دارند و در واقع آنان هستند كه به اقتصاد كشور ماهيت مي دهند. افراد در اقتصاد با نحوه مصرف و همچنين تعامل با واحدهاي اقتصاد شالوده اقتصاد را تشكيل مي دهند . از اين روست كه مي توان گفت نحوه رفتار افراد تاثير چشمگيري بر وضعيت اقتصادي يك كشور خواهد داشت . 
    با اين حال بايد گفت بخش قابل توجهي از كسب وكارهاي موجود در اقتصاد بر پايه مديريت يا مالكيت خانوادگي استوار است، به طوري كه حدود نيمي از توليد ناخالص ملي از طريق اين كسب وكارها تامين مي شود.
    به اعتقاد بسياري از صاحب نظران اقتصادي و همچنين جامعه شناسان رفتار اقتصادي مردم در كشور ما الگو و مدل درستي ندارد و آسيب هاي عمده اي بر نحوه خريد و سرمايه گذاري ايراني ها سايه انداخته است. 
    شما به عنوان يك ايراني مي توانيد درك درستي از شرايط پيراموني خود داشته باشيد. ما ايراني ها اعتقادي به پس انداز نداريم و خريدن لوازم لوكس يكي از افتخارها براي ما به حساب مي آيد. ما اگر ماهيانه يك ميليون درآمد داشته باشيم هزينه هاي خود را بيش از اين درآمد تنظيم مي كنيم!
    اما به نظر مي رسد كه براي دستيابي به يك اقتصاد پويا و توسعه يافته اين رفتارها بايد تغيير كند.امروزه به نظر مي رسد كه نوعي تجمل گرايي نيز در خانواده هاي ايراني در حال رشد و نمو است كه مي تواند براي جامعه بسيار هزينه بر باشد.
    شيوه مديريت اقتصادي خانواده ها، امروزه بخش عمده اي از هويت آنان را تشكيل داده، رونق و شكوفايي اقتصادي، رشد و ترقي خانواده را در پي خواهد داشت.اقتصاد خانواده تنها محدود به خانواده هاي مرفه و ثروتمند نيست. اين علم براي اقشار كم درآمد كه اتفاقا دخل و خرجشان همخواني ندارد كاربرد هاي بيشتري خواهد داشت. از نكات قابل توجه در اقتصاد خانواده اين است كه افزايش درآمد، به معني بهبود معاش خانواده نيست بلكه افزايش درآمد افزايش هزينه ها را به دنبال خواهد داشت و مديريت هزينه هاست كه هنر گردانندگان اقتصاد خانواده را آشكار مي كند. خانواده ها نمي توانند هنگام مواجهه با كمبود بودجه شان يك متمم بودجه بياورند و هزينه هاي اضافي را حذف كنند بنابراين بايد قادر باشند هزينه ها را مديريت كنند.
    متاسفانه يكي از آسيب هاي جدي در فرهنگ اقتصادي خانواده هاي ايراني توجه بيش از حد به تجمل و چشم و هم چشمي است كه مي تواند تاثير مخربي بر سطح زندگي افراد و همچنين اقتصاد يك كشور داشته باشد. .تجمل گرايي اصطلاحي است مركب از دو واژه «تجمل» به معناي خود را زينت دادن و آراسته شدن و «گرايي» به معناي ميل و رغبت كردن؛ پس تجمل گرايي به معناي رغبت كردن و توجه به ظواهر زندگي است كه كم و بيش در هر زندگي وجود دارد. تجمل اگر به معناي زيبا جلوه كردن و مرتب و منظم بودن و رفع نيازهاي زندگي و عدم فقر در نظر بگيريم ممدوح و ستايش شده هم از نظر دين و هم از نظر عرف مي باشد كه اثرات مطلوبي نيز بر زندگي خواهد داشت كه از آن جمله مي توان به اتكا به نفس، اظهار بي نيازي در برابر مردم و حفظ عزت نفس اشاره كرد. اما اگر تجمل گرايي را به معناي اسراف و تبذير طبق چشم و هم چشمي عمل كردن و ريخت و پاش هاي بي مورد در نظر بگيريم مذموم و مورد نكوهش هم دين و هم مردم است و اثرات نامطلوب رواني فرهنگي، اقتصادي، اجتماعي و سياسي به دنبال خواهد داشت.
    كه از آن جمله مي توان به تربيت فرزندان زياده خواه، فخر فروشي، غفلت از ياد خدا، از بين رفتن صميميت بين افراد و ... اشاره كرد.

ادامه دارد ...

 نتیجه

چنانچه با عزم جدی و فرهنگ سازی مداوم برای سه مقوله پیش گفته، مدیریت کارآمدی در میان نباشد،  مشکل اقتصادی این دولت و دولت های بعدی  - مردم و کشور حل نخواهد شد. در واقع پیشرفت ایران غالباً در گرو توجه و مدیریت بر این سه عامل اصلی علم اقتصاد است. حال آنکه اکثر توجهات بر خواسته که نامحدود و بی انتها است می باشد و نه بر استفاده بهنیه و توسعه منابع و کنترل نیازها و احتیاجات.

ناگفته نماند در حل مشکلات اقتصادی کشور که  متاسفانه حدود 85% آن دولتی میباشد و میدان ندادن به نهادهای غیردولتی و بخش خصوصی، هم موفق نخواهیم شد الا با مدیریت کارآمد و مشارکت مردم (NGO) ها  و بخش  خصوصی.

در پایان، چنانچه عزمی جدی در حکومت و دولتی که حدود 85% اقتصاد کشور دراختیار آن است، برای حل مشکل و معضل اقتصادی، اشتغال و کارآفرینی وجود نداشته باشد، راه حل های مکتوب و گفته شده قبلی و فعلی که کم هم نیست به جایی نخواهد رسید. چرا که همه موارد را بنده  نه گفته ام و نه توضیح داده ام .!!

ضمناً بنده تافته جدا بافته نیستم و بسیاری از راه کارها را دیگران اعم از مدیران سی ساله قبلی، قانون گذاران، اساتید دانشگاه و افراد دلسوز  جامعه مطرح و منتشر کرده اند.

در هر حال چنانچه عزم جدی برای رفع موانع پیشرفت ایران و ایرانی در افراد تأثیر گذار و دولتمردان و کلاً حکومت وجود داشته باشد، بنده هم در خدمتم.

 

والسلام

محمدعلی اثنی عشری

ایثارگر - از خانواده شهدا و خدمتگزار و دلسوز ایران و ایرانی

94/7/24

Share this post

Submit to FacebookSubmit to StumbleuponSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

قیمت روزانه طلا و ارز

 

جدول قیمت روزانه ارز