یارب نظرتو برنگردد        برگشتن روزگار، سهل است

پیشرفت و موانع پیشرفت ایران : وبسایت شخصی محمدعلی اثنی عشری

  • محمدعلی اثنی عشری : تعامل گسترده با کشورها و مردم جهان به نوعی همان جهانی شدن است . بسیارخوب ...اما حتماً مسئولین محترم و مردم میدانند که تحقق این رهنمود و راهبرد ؛ ملزوماتی دارد که مشغول تنظیم نظرات خود در این خصوص هستم
  • کولبری و دستفروشی معضل نیست ! نیاز جامعه است. مدیریت کارآمد و ساماندهی میخواهد.
  • محمدعلی اثنی عشری : تعامل گسترده با کشورها و مردم جهان به نوعی همان جهانی شدن است . بسیارخوب ...اما حتماً مسئولین محترم و مردم میدانند که تحقق این رهنمود و راهبرد ؛ ملزوماتی دارد که مشغول تنظیم نظرات خود در این خصوص هستم

    تعامل گسترده با کشورها و مردم جهان به نوعی همان جهانی شدن است . بسیارخوب ...اما حتماً مسئولین محترم و مردم میدانند که تحقق این رهنمود و راهبرد ؛ ملزوماتی دارد که مشغول تنظیم نظرات خود در این خصوص هستم

محمدعلی اثنی عشری : نظریه پردازان و مدیران عمل گرا و کارآمد، نیازی است که سالهاست مغفول مانده اند! - بخش نخست

نوشته شده توسط محمدعلی اثنی عشری on . نوشته شده در مطالب ویژه

به نام خدا

در پاسخ به جناب مرتضی عباسی که مورخ 18 دی ماه 1396 در صفحه اینستاگرم من سوالی بر این مضمون پرسیده بودند که : «آقای اثنی عشری، چی شد؟ روحانی متونست پنج میلیون شغل ایجاد کنه یا خیر؟ فاینانس پروژه های اقتصادی هم که خوابیده، الان ما در به در دنبال فاینانسر پروژه هستیم، شما هم فقط ادعا می کنید و ...».

محمدعلی اثنی عشری نفراول از سمت راست :سفرو تور دانشجوی به کشور ترکیه - سال 1357

محمدعلی اثنی عشری نفراول از سمت راست :سفرو تور دانشجوی به کشور ترکیه - سال 1357

دو تا خاطره تعریف میکنم منتهی در ابتدا باید عرض کنم که چنانچه اراده حکومت و دولت براین بود، بله میشد. اما متأسفانه اراده ای در کار نیست!! و اما در خاطره ای که عرض کردم:

1- تابستان سال 1356 که شاه به دانشجویان مخالف خود و مبارز، تور دانشجویی رایگان می داد. من هم جزو دانشجویان مبارز دانشگاه، به ترکیه رفتم. تقریباً تمام اوقات من، صرف این می شد که برای فردای پیروزی انقلاب، چه راهکارهائی جهت پیشرفت کشور وجود دارد حتماً می پرسید چرا؟ به این دلیل که کشور ترکیه به زعامت مرحوم آتاتورک به چنان پیشرفتهایی نائل گشت که خارج از پیش بینی ها بود. در این سفر پانزده روزه که از چند شهر مهم ترکیه دیدن کردیم، روزی قرار شد از قسمت آسیایی استانبول به قسمت اروپائی آن برویم و ناگزیر بودیم با اتوبوس از روی تنگه بُسفُر عبور کنیم.

همینطور که از روی پل رد می شدیم، عظمت و تلاش های پیشرفته و فن آوری نوین آنروزِ سال 1356 هجری شمسی، به ضمیر ناخودآگاهم گفت که این کار، کار ترکیه نیست چون نه تکنولوژی آن را داشتند و نه امکانات مالی.

فردای آن روز و قبل از آنکه عازم شهر تاریخی و دیدنی، ازمیر ترکیه شویم به سفارت ایران در ترکیه رفتم. سفیر شاهنشاهی وقت وقتی متوجه شد که از دانشجویان دانشگاه علم و صنعت ایران هستم، گفت که چه کمکی از من برمی آید  که سراغ یک کارشناس مطلع و ارشد در سفارتخانه را برای توضیح برخی از سوالاتم جویا شدم. که بعد از معرفی به یکی از کارشناسان خبره، جلسه ای گذاشتیم. ابتدا حقیقت ماجرا را به وی گفتم که:

1-1- به نظرم طرح، نقشه،  اجرا، مدیریت، ساخت و ... پل بسفر، کار ترکها نیست!!

 

1-2- وقتی اتوبوس ما به پل رسید، مبلغی را از راننده گرفتند و برگه ای به او دادند، این پول متعلق به کیست؟

وی چنین پاسخ داد که بله طراحی، تکنولوژی، ساخت و بهره برداری و ... و همچنین سرمایه گذاری، توسط کشور ژاپن به اجراء درآمده است و علت عوارضی هم که از خودروها هنگام عبور از پل اخذ می گردد، این است که در پروپزال و قرارداد اولیه مشخص شده است که مثلاً ظرف ده سال، بایستی از محل اخذ عوارض، سرمایه ای که صرف ساختن پل شده است، به همراه سود متعارف به سرمایه گذار برگردد. بنابراین انجام پروژه ای به این عظمت از صفر تا صد آن توسط ژاپنی ها اجرا شده است !! turn key (کلید در دست) و با قرارداد B.O.T.

 (Build–Operation Transfer) یعنی بساز – به بهره برداری برسان و پول خودت را با سود ببر. همانجا بود که برای اولین بار با قرارداد B.O.T. آشنا شدم و این سوژه مرا کنجکاوتر کرد. پس از اتمام جلسه و بازگشت به ایران، مطالعاتی در خصوص دیگر فرمول های فاینانس از جمله Buy Back – B.O.O. و ... کردم.

همانطور که گذشتگان میگفتند، سرمایه هم عقل دارد، جائی می رود که اسباب کار، آرامش، حمایت حکومتی و دولتی و سایر ملزومات، فراهم باشد.

سال 1356 گدشت و به همراه سایر دانشجویان مبارز و مردم در مبارزات انقلابی فعالیت نفس گیری داشتیم تا انقلاب پیروز شد. فکر میکنم نخستین یا دومین وزیر بازرگانی وقت، آقای وهاجی بود و به دلیل اینکه از اعضای فعال و برجسته دفتر تحکیم وحدت بودم و نفوذ زیادی هم داشتم با آن وزیر که ظاهراً درحال حاضر سفیر ایران در استرالیاست ، ملاقات کردم و درخصوص مسائل زیر صحبت کردیم.

نخست: فاینانس

با توضیح مشاهداتم در ترکیه و تعریف کردن ماجرای پل بسفر که قسمت آسیایی استانبول را به قسمت اروپایی آن متصل می کند، و

دوم: جهانی شدن

 و اینکه لزوماً ما باید به این موضوع فکر کنیم و جهانی شدن را که یک ضرورت برای پیشرفت و سازندگی کشور محسوب می شود، بدین معنی که هر کجای دنیا کارایی و یا محصولی با کیفیت بالا اما ارزانتر تولید شود، سرمایه و نیروی کار، روانه همانجا خواهد شد، پس تا دیرتر از این نشده و قیمت دلار هشت تومان است، بالای 50% ازسهام چندین کارخانه و مجتمع های کشاورزی که محکم و استوار و آینده دار است را خریداری نموده تا از این طریق بتوانیم با اطمینان خاطر، امنیت کالاهای اساسی را برای کشور و نیاز مردم تضمین کنیم.

به عنوان مثال: کارخانه های قند و شکر – مجتمع های کشت و صنعت نیشکر – مجتمع های کشاورزی و دامداری دیگر و .... . پس از طرح موضوع و ارائه راهکار، قرار شد که کار توسط وزیر پیگیری شود که نشد!!

حالا هم همانطور که مستحضرید خیلی از آقایان ازجمله ائمه جمعه، جهانی شدن را نمی پذیرند (اما شخصاً، تکنولوژی های برتر دنیا در زندگی خصوصی شان بهترین بهره برداری را می کنند !!).

بنده حقیر همین مطالب را در دیدار نوروزی با مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی، به ایشان هم گفتم که فایل صوتی آن موجود است.

ادامه دارد... (سفر ژاپن، دیده ها و شنیده ها با حیرت ها و عبرت ها!!)

محمدعلی اثنی عشری 20 دی ماه 1396

Share this post

Submit to FacebookSubmit to StumbleuponSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

قیمت روزانه طلا و ارز

 

جدول قیمت روزانه ارز