یارب نظرتو برنگردد        برگشتن روزگار، سهل است

پیشرفت و موانع پیشرفت ایران : وبسایت شخصی محمدعلی اثنی عشری

  • محمدعلی اثنی عشری : تعامل گسترده با کشورها و مردم جهان به نوعی همان جهانی شدن است . بسیارخوب ...اما حتماً مسئولین محترم و مردم میدانند که تحقق این رهنمود و راهبرد ؛ ملزوماتی دارد که مشغول تنظیم نظرات خود در این خصوص هستم
  • کولبری و دستفروشی معضل نیست ! نیاز جامعه است. مدیریت کارآمد و ساماندهی میخواهد.
  • محمدعلی اثنی عشری : تعامل گسترده با کشورها و مردم جهان به نوعی همان جهانی شدن است . بسیارخوب ...اما حتماً مسئولین محترم و مردم میدانند که تحقق این رهنمود و راهبرد ؛ ملزوماتی دارد که مشغول تنظیم نظرات خود در این خصوص هستم

    تعامل گسترده با کشورها و مردم جهان به نوعی همان جهانی شدن است . بسیارخوب ...اما حتماً مسئولین محترم و مردم میدانند که تحقق این رهنمود و راهبرد ؛ ملزوماتی دارد که مشغول تنظیم نظرات خود در این خصوص هستم

افلاطون راپرسیدند : چگونه است که تو معلم خویش را بیش از پدر احترام مینهی و بزرگ میداری؟

نوشته شده توسط محمدعلی اثنی عشری on . نوشته شده در مطالب ویژه

 

روز معلم مبارک
گفت پدرم مرا از بهشت به زمین آورد و معلمم مرا از زمین به بهشت رهنمون می سازد.
حال شما قضاوت کنید احترام بر کدام واجب تر؟؟؟…..

روز معلم برهمکاران عزیز مبارک

انسان بزرگ نمی شود جز بوسیله فکرش
شریف نمی شود جز به واسطه رفتارش و قابل احترام نمی گردد جز به سبب اعمال نیکش.
تقدیم به شما که شایسته احترامی . روزت مبارک

 دلنوشته ها - رحیم قمیشی 

معلم های کوچک
و دوست داشتنی-رحیم قمیشی

 در خیابان های شهر تابلوهای بسیار بزرگی نصب کرده و نوشته اند "معلم های بزرگ"، و عکس چندین شخصیت بزرگ از جمله شهید بهشتی و شهید مطهری و شهید رجایی و شهید مفتح و تعدادی دیگر را در آن جا داده اند.

به مناسبت روز معلم.
تابلو هم مثل شخصیت هایش خیلی بزرگ، و سرتاسر خیابان را گرفته.

 در اینکه این شخصیت ها انسان های بزرگی بوده اند شک ندارم، اما نمی دانم تقسیم کردن معلم ها به بزرگ و کوچک ایده درستی است؟

و آیا بزرگ بودن و کوچک بودن به نصب عکس افراد در تابلوهاست؟! 

و آیا بزرگ کردن بعضی، به کوچک شدن بسیاری نمی انجامد؟ آیا ما شهید بزرگ و شهید کوچک هم داریم؟! آیا ما انسان های خیلی بزرگ و انسانی خیلی کوچک هم داریم؟
و آیا بزرگی و کوچکی قابل اندازه گیری ماست...
یا فقط دولتی ها و حاکم ها می توانند تشخیص دهند کدام ها بزرگند و بقیه هم که کوچک!

 

من معلم بسیار کوچکی را می شناسم، هیچکس نامش را نشنیده، آذربایجان و در روستایی دورافتاده درس می دهد. صبح ها هنوز هوا تاریک است که از خانه بیرون می آید، بیشتر اوقاتِ سال از وسط برف ها، بیش از چهل کیلومتر باید طی کند، با مینی بوس های کهنه و گاه عقب وانت، تا به مدرسه روستایی اش برسد. می گوید شاگردهای مدرسه ام را مثل بچه هایم دوست دارم و یک روز نبینم شان دلم می گیرد. خودش بچه ندارد...

 

من معلم بسیار کوچکی را می شناسم، پاهایش همیشه درد دارند، دکترها هم تشخیص نداده اند درد پایش از چیست، شاید پوکی استخوان باشد، شاید سوء تغذیه، اما تمام ساعات درس را سر پا می ایستد، او هم منطقه محرومی درس می دهد. هیچ وقت دانش آموزانش نفهمیده اند او چه پا درد شدیدی دارد. فقط خودش می داند!

 

من معلم بسیار کوچکی را می شناسم سالهاست درس می دهد و هنوز استخدام نشده. هر سال تابستان که می شود دلش مثل گنجشک می زند، آیا سال دیگر باز صدایش می کنند، یا دیگر بیکار خواهد شد؟! او عاشق معلمی اش است.

 

من معلم بسیار کوچکی را می شناسم به خاطر حفظ کرامت اش، به خاطر صداقت اش، به خاطر یک رویی اش، و به خاطر حفظ شرافت اش، ظالمانه بیکار شده. خیلی وقت است که بیکار است. کسی نمی بیندش. چون خیلی کوچک بوده...

 

من معلم های بسیاری را می شناسم، آن قدر کوچک هستند که نه مقام های دولتی آن ها را می بینند، نه در قاب ها جایی دارند، نه در اخبار و نه حتی میان ما مردم سخنی از آن هاست!
تنها خودشان می دانند چقدر بزرگند، و تنها خدا
تنها خودشان می دانند چه گوهرهایی هستند، و تنها خدا
تنها خودشان به اسم های بزرگ می خندند، و حتما خدا

 

حتما همه می دانند بزرگی و کوچکی نه به اندازه عکس است، نه به القاب است، نه به اخبار است، نه به جنسیت است، نه به نزدیکی به حکومت، نه به کبر و غرور...
بزرگی به جایی است که آن ها در دل ها دارند
اصلا به همان کوچکی نام شان است
کوچکیِ دوست داشتنی...

 

روز معلم
به معلم های کوچک و بی ادعا
"مبارک"

 

 

 

Share this post

Submit to FacebookSubmit to StumbleuponSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

قیمت روزانه طلا و ارز

 

جدول قیمت روزانه ارز